|
|
Monniken
die samenleven (Regel van Benedictus 1,2)
|
|
De Trappistenorde waartoe onze
abdij behoort, is gegrondvest op de Regel van Benedictus van
Nurcia (480-550). Benedictus
voltooide dit document op het einde van zijn leven.
De levenslange ervaring van deze monnikenvader vinden wij terug
in de wijsheid en de mildheid van de Regel. Na de Bijbel is de Regel van
Benedictus de belangrijkste leidraad in het dagelijkse leven van
monniken en monialen. Het is geen
wetgeving maar een wegwijzer bij het gemeenschappelijke zoeken naar God,
bij de dagelijkse betrachting van liefde en van vrede in toewijding aan
elkaar. “Wij
willen daarom een oefenschool gaan stichten voor de dienst van de Heer.
In haar opzet
“Op
deze ijver nu moeten de monniken zich met de vurigste liefde toeleggen;
dat wil zeggen: zij moeten wedijveren in respect voor elkaar,
zij moeten elkanders zwakheden, lichamelijke zowel als morele, met het
grootste geduld verdragen; om strijd moeten zij elkaar gehoorzaamheid
betonen; niemand zoeke wat
hij voor zichzelf voordelig acht, maar veeleer wat goed is voor de
ander. Op onbaatzuchtige
wijze leggen zij zich toe op de broederliefde.
In liefde vrezen zij God. Hun abt beminnen zij met een oprechte
en nederige genegenheid. Volstrekt niets stellen zij boven Christus, die
ons allen tezamen tot het eeuwig leven moge geleiden.” (RB 72,3-12)
Deze Regel is eigen aan heel de Benedictijnse familie. Hij wordt aangevuld door de Constituties (“Constituties van de Cisterciënzers van de Stricte Observantie”), waardoor concreet en hedendaags, de Trappistenorde wordt gekenmerkt.
|
|
|
|
Lees
de Regel van
Benedictus (integraal) Lees meer over de Benedictijnse familie en Benedictus van Nurcia op www.osb.org
|