![](\"https:\/\/abdijnazareth.be\/wp-content\/uploads\/2016\/06\/Zuster-Regina.jpg\")
<\/a>God, in stilte kom ik tot u. Aanhoor mijn gebed.<\/p><\/div>\n
\n“Ik las ergens: “God bestaat, ik heb hem ontmoet!”
\n<\/em>Echt waar! Dat verbaast me!
\n<\/em>Dat God bestaat, die vraag wordt niet gesteld!
\n<\/em>Maar dat iemand hem ontmoet heeft, nog voor mij, dat verrast me!
\n<\/em>Want ik had het voorrecht God te ontmoeten
\njuist op een moment dat ik aan hem twijfelde! <\/em><\/p>\nIn een klein dorpje in de Loz\u00e8re, door mensen verlaten, was er niemand meer.
\n<\/em>Toen ik voorbij de oude kerk liep,
\naangespoord door ik weet niet welke aandrang, ging ik naar binnen…
\n<\/em>En daar, verblind… door een intens licht… ondraaglijk!
\n<\/em>Het was God… God in eigen persoon. God die bad!
\n<\/em>Ik vroeg me af:
\n“Tot wie bidt hij? Hij bidt niet tot zichzelf? <\/em>Hij toch niet? Niet God?”
\nNee! Hij bad tot de mens! Hij bad tot mij!
\nHij twijfelde aan mij, zoals ik aan hem had getwijfeld!
\n<\/em>Hij zei: “O mens! Als je bestaat, geef mij een teken!\u201d
\n<\/em>Ik zei: “Mijn God, hier ben ik!”
\n<\/em>Hij zei: “Mirakel! Een menselijke verschijning !\u201d
\n<\/em>Ik heb hem gezegd: “Maar mijn God…
\n<\/em>hoe kunt u twijfelen aan het bestaan van de mens,
\nuiteindelijk hebt u hem geschapen?”
\n<\/em>Hij zei me: “Ja… maar het is al zo lang dat ik er geen meer in mijn kerk heb gezien…
\ndat ik mij afvroeg of het geen zinsbegoocheling was!” Ik heb hem gezegd: “Dan bent u nu gerustgesteld, Mijn God!”
\n<\/em>“Ja!” zei hij. “Ik zal hen hierboven kunnen zeggen:
\nD<\/em>e mens bestaat, ik heb hem ontmoet!”<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\nRaymond Devos, geciteerd in Ouaknin, ? God en de kunst van het vissen, p. 107-108<\/em><\/h6>\n